با ما تماس بگیرید : 22012918-021

کسی که خرابه‌های زادگاه جنگ‌زده‌‌اش را بدرود گفت، تا با راه اندازی استارتاپ خود تمام کشور را آباد کند!

کسی که خرابه‌های زادگاه جنگ‌زده‌‌اش را بدرود گفت، تا با راه اندازی استارتاپ خود تمام کشور را آباد کند!
20 مهر

هادی صوفان برنده‌ی جایزه‌ی Berlin Newcomer Startup Award است که به برترین استارتاپ‌ ساخته شده توسط تازه‌واردان و مهاجران و پناهجویان تعلق دارد. هادی صوفان در واقع یک پروژه‌ی شجاعانه و جاه‌طلبانه را برای ساختن سرزمین ویران سوریه به راه انداخته است. او از طریق این استارتاپ قصد دارد که تمامی ابزار و امکانات لازم را برای هموطنانش فراهم کند تا بتوانند خانه‌ها و محلات ویرانشان را با دست خود بازسازی کنند.

تاریخ پر است از داستان ویرانی سرزمین‌هایی که به بلای جنگ دچار شدند و بی‌خانمانی میلیون‌ها انسان که سقف بالای سرشان را در آتش جنگ از دست دادند. شاید یکی از وحشتناک‌ترین و بارزترین نمونه‌های این قبیل فجایع، ویرانی دو شهر بزرگ ژاپن یعنی ناکازاکی و هیروشیما بعد از جنگ جهانی دوم باشد. در سال ۱۹۴۵ و بعد از حمله‌ی اتمی ایالات متحده به ژاپن، چیزی در حدود ۳۰ درصد از شهر ناکازاکی با خاک یکسان شد. حالا بعد از گذشت هفتاد سال، ناکازاکی تمام آن شکوه و آبادانی از دست‌ رفته‌اش را بازیافته، زخم‌هایش را التیام بخشیده، و فرهنگ و جاذبه‌های توریستی‌اش را سرشارتر از گذشته بازسازی کرده است.

تلاش برای بازسازی و احیای شهرهای جنگ‌زده، کارزاریست که می‌تواند هم توسط دولت و هم توسط توده‌های مردم به سرانجام رسد. در همین میان عده‌ای هم هستند که این بزنگاه را، فرصتی برای طراحی و ساختن بهتر و بهینه‌‌تر آنچه پیش از آن بوده می‌بینند و هادی صوفان بدون شک یکی از این افرادست.

هادی صوفان بعد از انجام مجموعه‌ای از فعالیت‌ها و اقدامات سازنده در سرزمین مادری‌اش، در سال ۲۰۱۵ شهر حمص را به قصد آلمان ترک کرد و به عنوان دانشجو در این کشور مشغول شد. «من در سال ۲۰۱۴ کمپینی راه انداختم تا محله‌ای که در آن زندگی می‌کردم را با کمک سایر اهالی بازسازی کنم.» هادی به خاطر می‌آورد که بعد از موفقیت در قدم‌های اول، ادامه‌ی کار به یک چالش دشوار تبدیل شد. «بعد از یک سری کارهای موفقیت‌آمیز، شرایط خیلی سخت و خطرناک شد و مجبور به ترک سوریه شدم!»

پروژه‌ی مورد نظر در سوریه با عنوان پروژه‌‌ی آبادسازی خیابان دَبلان مشهور شده بود که یکی از خیابان‌های معروف حمص به حساب می‌آمد و یکی از جاذبه‌های محبوب گردشگران بود. صوفان در توصیف حال و هوای دگرگون شده‌ی شهر می‌گوید «حمص، سرزمینی که سالیان سال‌ به معجونی غنی و سرشار از همزیستی فرهنگ‌ها مشهور بود، حالا شبیه شهر ارواح بود.» او می‌گوید خیابان دبلان لقب تازه‌ای داشت و آن «خیابان مرگ» بود. توصیف حس و حال هادی صوفان نسبت به شهر زادگاهش کار چندان ساده‌ای نیست. شهری که در آن به دنیا آمده، در دامانش کودکی کرده و بزرگ شده و بارها از چنگال مرگ جان سالم به در برده!

«آنجا محل تولدم بود که حالا به یک منطقه‌ی جنگی تبدیل شده بود. مخروبه‌ای که برای مدت‌های طولانی و تا زمان خروج من از سوریه، همان حال و اوضاع را داشت. من هر روز برخورد راکت‌ها و رد و بدل شدن گلوله‌‌ی تک تیراندازها را به چشم می‌دیدم.»

کسی که خرابه‌های زادگاه جنگ‌زده‌‌اش را بدرود گفت، تا با راه اندازی استارتاپ خود تمام کشور را آباد کند!

جالب اینجاست که هادی، پروژه‌ی بازسازی خانه‌ها و محلات ویران را، از همان شهر زادگاهش که اکنون به شهر ارواح می‌مانست آغاز کرد. «موفقیت این پروژه به معنی برداشتن یک قدم بزرگ به سمت صلح و آرامش بود. آن هم در شرایطی که همیشه عده‌ای هستند که بر طبل جنگ می‌کوبند و از ادامه‌ی آن سود می‌برند.» بهترین حالت ممکن برای هادی ترک سوریه و مهاجرت به آلمان بود. او با یک ویزای عادی و به عنوان یک دانشجو وارد برلین شد. اما کمی‌ بعدتر برای اینکه کسب و کار خودش را ثبت کند نوع اقامتش را تغییر داد. او در ماه‌های ابتدایی شرایط سختی را پشت سر گذاشت اما توانست اعتماد دوستان و آشنایان و جامعه‌ی پیرامونش را جلب کند. آنها از او حمایت کردند و برای ادامه‌ی راه مشوقش بودند، تا پروژه‌های بیشتری را شبیه به آنچه که در سوریه انجام داده بود آغاز کند.

چیزی که در وهله‌ی اول به عنوان یک برنامه‌ی بداهه و خودجوش، از یک گروه‌ فیس‌بوکی آغاز شده بود، چندی بعد به یک پلتفرم جدی بدل شد. «با وجودیکه مردم به شکل فعالانه‌ای همراهی و کمک می‌کردند، معضلات و موانع بزرگی بر سر راه بود. اما دیدن عده‌ای که به بازگشت به وطنشان تمایل داشتند، مرا امیدوار می‌کرد» هادی چنین ادامه می‌دهد که « میان جماعت امیدواران و مایوس‌ها همیشه به این فکر می‌کردم، که چه نهاد رسمی یا کدام یک از دولت‌ها هستند که می‌توانند به ما کمک کنند تا به خانه‌های خودمان باز گردیم. شرایط یک کشور جنگ‌زده سخت‌تر از این حرف‌هاست و تا تجربه‌‌اش نکنید، تصورش برایتان ناممکن است!»

هادی شروع کرد به ثبت و ضبط مشکلات و موانع و قدم‌های پیش رو و نیازمندی‌هایی که در طی این مسیر وجود دارند و اینگونه بود که پروژه‌ی Reviving Home زاده شد. پروژه‌ای که می‌خواست به مردمی که قصد بازسازی و احیای شهر و خانه‌شان را در حین جنگ و پس از آن دارند کمک کند. نقشه‌ی راهی که فرد را قدم به قدم، با کارهای لازم از همان آغاز جنگ آشنا می‌کرد، تا بتواند خانه‌اش را از ویرانی نجات دهد.

هدایت یک کسب و کار بصورت کاملا آنلاین، با هدایت آن به صورت حضوری و از نزدیک به کلی متفاوت است. «چیزی که ازش استفاده می‌کردم یک پلتفرم دیجیتال بود که فاصله‌ی زیادی تا کامل شدن داشت. من در چهار سال گذشته، خودم رو وقف درک و یادگیری این پلتفرم کردم تا بتوانم کسب و کارم را به صورت آنلاین و به بهترین شکل ممکن اداره کنم. من آموختم که چطور از ابزارها و نرم‌افزارهای آنلاین استفاده کنم و چطور از بخش‌هایی مثل مدیریت روابط مشتریان و دیجیتال مارکتینگ نهایت بهره را ببرم.» هادی از طریق همین ابزارها، توانست یک تیم بیست و پنج نفری را به خوبی هدایت کند و کسب و کارش را پیش ببرد. بیزینسی که هرچه بیشتر از آن می‌گذشت، هدایتش به صورت آنلاین برای هادی آسانتر می‌شود و راه‌های بهینه‌تری پیدا می‌کرد. او در ادامه‌ی صحبت‌هایش اضافه می‌کند که «خیلی طول کشید تا پلتفرم آنلاین ما به اندازه‌ی کافی تکمیل شد. چون این کار سرمایه‌‌ی قابل توجه و تلاش و مهارت خیلی زیادی می‌طلبید.»

برای ساختن دوباره‌ی یک شهر جنگ زده و ویران‌شده، به یک سری عوامل و پیش‌نیازهای کلیدی احتیاج است. « یکی از مهمترین و اولین کارهایی که باید انجام شود، موردیست که معمولا توسط نهادها و سازمان‌های حامی نادیده گرفته می‌شود. و آن جمع و جور کردن مردمیست که هرکدام به سمتی پراکنده شده‌اند. این مورد آنچنان مهم است که جنبه‌های مالی و سرمایه‌ای در برابرش رنگ می‌بازند!  چرا که جامعه‌ی مردم جنگ زده، در تمام زوایای خود متلاشی و از هم گسیخته شده و همراه کردن دوباره‌ی این مردم به غایت دشوار است. قدم دومی که باید برداشته شود، ایجاد انگیزه و قانع کردن جماعت برای پیشبرد یک هدف مشترک است که باید از طریق یک لیدر یا محرک اجتماعی یا به قولی Social Mobilizer انجام پذیرد.» هادی صوفان اینطور توضیح می‌دهد که چنین شخصی جایگاهی بسیار مهمتر از پول و سرمایه دارد. «قدم سوم آموزش و آگاه‌سازی مردم نسبت به اهداف و پیامدهای این پروژه است. آنها باید دقیقا بدانند که برای ساختن خانه‌هایشان دقیقا به چه چیزهایی نیاز دارند.»

کسی که خرابه‌های زادگاه جنگ‌زده‌‌اش را بدرود گفت، تا با راه اندازی استارتاپ خود تمام کشور را آباد کند!

مهاجرت از حمص به برلین، همه چیز را برای هادی صوفان دگرگون کرد. از ساز و کار پروژه گرفته تا چالش‌هایی که می‌بایست با آنها مواجه می‌شد. « ما در سوریه مشکل امنیت داشتیم و جلب اعتماد مردم برای کار در کنار یکدیگر به شدت سخت بود. آن هم مردمی که هر کدامشان آواره‌ی گوشه‌ای از شهر شده‌اند» او خاطرنشان می‌کند که در آلمان اوضاع متفاوت است. « در سوریه من حکم همان محرک اجتماعی را داشتم که لازم بود به هر شخص و نهادی که امکان کمک داشت رو بیندازم. اکنون NGO یی که خودم تاسیس کردم یکی از همان نهادها و سازمان‌هاست حامی است که به افراد داخل سوریه کمک می‌رساند تا کار ساخت و ساز را پیش ببرند.»

 

هادی ذاتا یک کارآفرین بوده و غیر از آن، هیچگونه‌ی تجربه‌ی شغلی دیگری نداشته است. «از زمان فارغ‌التحصیلی‌ام تا به امروز، هرگز در یک شغل عادی کار نکرده‌ام. فقط یک باری بود که تا نزدیکی کار در عربستان سعودی رفتم و خیلی به سرعت پشیمان شدم و آنجا را ترک کردم. من خوب می‌دانستم که کارمندی، با مزاج من سازگار نیست!» او تعریف می‌کند که در آلمان کارش را پیش می‌برد و به جذب سرمایه می‌پردازد تا بالاخره در دسامبر سال ۲۰۱۸ موفق به کسب جایزه‌ی Berlin Newcomer Startup Award می‌شود که توسط SINGA Business Lab برگزار شده بود. این جایزه، اولین سرمایه‌ی درشت صوفان شد و آن را به یکجا در پروژه‌اش تزریق کرد.

 

جایزه‌ی برترین استارتاپ تازه وارد برلین، تنها عنوانی نبود که Reviving Home موفق به کسب آن شد. عنوان استارتاپ برتر We Do Digital‌ هم افتخار دیگریست که در کارنامه‌ی این پروژه‌ی جالب و تاثیرگذار جا خوش کرده است. Reviving Home یک سازمان مردم نهاد یا بقولی یک NGO است که در برلین قرار دارد و در سطح بین‌المللی فعالیت می‌کند. طبق گفته‌ی هادی صوفان «جذب سرمایه برای یک NGO کار خیلی سختی است. اما لااقل می‌توانیم در رقابت‌ها و مناسباتی که به کمک‌های مالی ختم می‌شوند شرکت کنیم.» این استارتاپ در برنامه‌ای موسوم به Startup Your Future هم شرکت کرد و از این بابت خدمات بازاریابی خوبی دریافت نمود.

 

« ما سوری‌ها بعد از جنگ، خیلی تغییر کردیم.» این گفته‌ی هادی صوفان است که تجربیاتش را به عنوان یک آرشیتکت و کارآفرین از ذهن می‌گذراند. اما تبدیل شدن او از یک مهندس عمران به یک کارآفرین، آن تغییری نیست که منظور گفته‌ی صوفان است. «قبل از جنگ، من آدم خود محوری بودم و نهایت دغدغه‌ای که داشتم ازدواج و تشکیل خانواده و داشتن ثبات مالی بود. می‌خواستم آرشیتکت باشم که بتوانم ساختمان‌های زیبا و دکوراسیون‌های چشمگیر طراحی کنم، نه اینکه بخواهم زندگی مردم را تغییر دهم!»

 

« من خوب می‌دانم که زندگی زیر آوار جنگ و دست و پنجه نرم کردن با ترس چه حسی دارد. رویای من کمک به افرادیست که هر روزشان را با این شرایط می‌گذرانند. هدف من اینست که به آنها در همین گیر و دار جنگ کمک کنم، نه بعد از تمام شدن آن.» این بزرگترین آرزو و دغدغه‌‌ی هادی صوفان است.

 

دستاوردهای هادی هم مادی و هم معنوی هستند. « در روزهای اول مهاجرتم به آلمان، به عنوان یک پناهنده، نگاه‌های نه چندان خوشایند و شک‌آلودی را احساس می‌کردم. جلب اعتماد و احترام مردم یکی از سخت‌ترین چالش‌های ممکن بود.» اکنون هادی صوفان در شبکه‌ای بزرگ فعالیت می‌کند که همگان اسم و رسمش را می‌شناسند و از زیر و بم پروژه‌ی بزرگش با خبرند. « جنگ شکاف عمیقی در جامعه‌ی ما ایجاد کرده و متحد کردن مردم سوریه از طریق این پروژه یکی از بزرگترین موانع بوده. اما با گذشت زمان همه چیز در حال تغییر است.» هادی این نکته را به عنوان یکی از با ارزش‌ترین دستاوردهایش می‌داند.

 

توصیه‌ی او به کارآفرینان پناهجو و تازه‌کار که به کشورهای توسعه‌یافته مهاجرت کرده‌اند این است که هیچ زمانی را از دست ندهند و از هر فرصتی برای به راه انداختن کسب و کارشان استفاده کنند و باور داشته باشند که نتیجه خواهند گرفت. «وقتی در کشوری مثل آلمان زندگی می‌کنی، تنها توصیه‌ای که می‌توانی به دیگران داشته باشی اینست که فرصت را غنیمت بشمرند و لحظه‌ای از آموختن دست بر ندارند و به چیزی غیر از کار و تحصیل و ساختن کسب و کار خودشان فکر نکنند. هرچه که کار به پیش می‌رود، بیشتر می‌آموزیم، اما قدم اول همیشه مهمترین قدم است که باید برداشته شود. حتی اگر شکست هم بخوریم، ملالی نیست. چرا که همیشه می‌توان دوباره آغاز کرد.»

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.